Op zoek naar de platte planeet

Eindelijk gaan we het weten – is de aarde rond of plat, en vooral, worden we al voorgelogen sinds de tijd van de Oude Grieken via een wereldwijde samenzwering die ons mordicus wil doen geloven dat we op een bol leven? Als het van Mike Hughes afhangt, komt dat vandaag (25 november 2017) in orde. Deze autodidact met ervaring in het uitvoeren van gevaarlijke stunts bouwde voor een goeie twintigduizend dollar eigenhandig een raket waarmee hij zelf poolshoogte gaat nemen – wel, uiteraard is op een platte aarde een pool niet hoger gelegen dan pakweg de toppen van de Rocky Mountains, maar dat is nu eenmaal de geijkte uitdrukking. Met zijn raket wil hij op een hoogte komen van 550 meter om zo zijn theorie over de platte vorm van onze planeet te bewijzen. De hele lancering zal online te volgen zijn via zijn website (http://www.madmikehughes.com/). 

 

De raket waarmee het onderzoek moet gebeuren.
Bron: http://madmikehughes.com/images/rocket.png

 

De man gelooft naar eigen zeggen wel niet in wetenschap:

“I know about aerodynamics and fluid dynamics and how things move through the air. But that’s not science, that’s just a formula.”

Kijk, dat vinden WIJ dan weer vreemd. Want het testen van hypotheses via data, uit rechtstreekse observaties en complexe experimenten, is nu net de essentie van het begrip wetenschap.

Laat het duidelijk wezen – wij bij MeNS zijn absoluut voorstander van dergelijke experimenten. Wetenschap is geen zaak van alleen maar professoren in elitaire universiteitsgebouwen, maar van ons allemaal: een correct begrip en een diepgaand inzicht in de wereld rondom ons is belangrijk. Net zoals drinkbaar water is kennis een mensenrecht. Kennis is een universeel goed dat voor iedereen toegankelijk moet zijn.

Bovendien is een duur labo geen noodzakelijke voorwaarde om goed onderzoek te doen. Iedereen kan aan onderzoek doen, in de tuin, de keuken of de garage, met vaak zeer goedkope doch efficiënte instrumenten en producten. Zowel Janssen Pharmaceutica als Microsoft zijn zo immers begonnen (zie MeNS 94), en de laatste jaren kennen we de steile opgang van de Do-It-Yourself-wetenschappen (met onder andere het Open Insulin Project, de organisatie Public Lab (kijk zeker eens naar hun zeer goedkope spectrometer) en onze collega’s van de vzw ReaGent.

En ten slotte gaan we ook niet beweren dat een zwaarwichtig wetenschappelijk diploma garant staat voor foutloos wetenschappelijk onderzoek met onfeilbare resultaten. Zoals iedereen weet, is er op aarde slechts één onfeilbare persoon, en die woont in het Vaticaan. In ons nummer over geneesmiddelen lijstten we al een aantal farmaflaters op (denk maar aan het Softenonverhaal). Soms zijn de onderzoeken slecht opgezet. Heel wat klinische studies (uit de eerste fase, zie dat dossier van MeNS) werken bijvoorbeeld met te kleine groepen proefpersonen of herhalen hun experimenten niet voldoende, zodat ze mogelijke zeldzame bijwerkingen niet zien. Andere onderzoekers hebben goed laboratoriumwerk geleverd, maar trekken daar veel te brede besluiten uit. Weer anderen manipuleren hun data: ongewenste negatieve data worden weggelaten en de beste experimenten dienen als basis voor het rapport (dat heet cherry picking: ”de beste kersen kiezen”). Ook het weglaten van negatieve bijwerkingen valt onder deze vorm van fraude. Het gaat hierbij niet om hier en daar een tekst die uit de toon valt. Een artikel in het wetenschappelijke blad Nature van begin 2012 toont aan dat van 53 preklinische studies rond kankermedicijnen er slechts 6 perfect herhaalbare resultaten opleveren. Een analyse van Bayer HealthCare uit 2011 trekt vergelijkbare conclusies. In een studie van eind 2012, in Annals of Oncology, waarin 164 fase 3-tests rond geneesmiddelen tegen borstkanker werden bestudeerd, beschreven twee derde van de publicaties onvoldoende de toxische bijwerkingen van de geteste stoffen. Overigens publiceerde John P.A. Ioannidis in 2005 een kletterende aanklacht tegen heel wat gepubliceerd onderzoek, onder de titel Why Most Published Research Findings Are False

Nee, wij wensen Mike Hughes veel plezier bij zijn – eh – wetenschappelijk werk!

 

AJ Wilson, Flickr, Publiek domein

 

Desondanks moeten we toch toegeven dat we óók hopen dat de heer Hughes niet in dezelfde val trapt als de maker van bovenstaande “meme” en de eigen wensen voor waarheid neemt, en daarvoor dan maar een hoop stropopargumenten aan mekaar rijgt en dan eindigt met een vraag waarvoor ik wellicht te dom ben, want ik zou niet weten wat er mis is met de rest van Antarctica.

 

Wordt dus hopelijk snel vervolgd!

 

Naschrift (dd. 26/112017): Blijkbaar is de vlucht tegengehouden wegens het ontbreken van een lanceervergunning op papier. Zo gaat die wetenschap natuurlijk nooit vooruitgaan..

Geplaatst door Geert op 25/11/2017 om 17:06