Moderne alchemie: hoe je uit urine waarde maakt

Ons landbouwsysteem is een beetje ontspoord. Zó ontspoord dat de landbouwtrein ontspoord is op drie andere sporen, en daar nóg eens ontspoord. Een eerste keer door de torenhoge meststofverliezen in landbouwgronden door overbemesting, slechte verzorging van de bodem en de intensiviteit waarmee gewassen moeten groeien. Een tweede keer doordat dieren en mensen gevoed met deze gewassen de meststoffen in deze gewassen wel weer uitscheiden, maar uit die uitscheiding véél te weinig wordt gerecupereerd, en als vervanging kunstmatige meststoffen moeten worden gebruikt. En nog een laatste keer omdat die kunstmatige meststoffen worden gemaakt met voornamelijk fossiele brandstoffen. Het is geen banaal probleem: van de wereldwijde energievraag gaat een kolossale 1-2% rechtstreeks naar de productie van synthetische stikstofmeststoffen. Een groene Schelde: voornamelijk de fout van de verliezen van meststoffen op het land.

Aan de Universiteit Gent wordt onderzocht hoe je meststoffen kan recupereren uit urine (publiek domein)

Beter doen met SATURN

Sebastiaan Derese en zijn promotor Arne Verliefde onderzochten tijdens een vier jaar durend doctoraatsproject een kostenefficiënte oplossing voor de behandeling van één van de belangrijkste bronnen van meststoffen, namelijk urine. De behandelingstechniek heet SATURN (Solar-assisted treatment of urine with recovery of nutrients) en kan vrij worden vertaald als Recuperatie van nutriënten uit urine met behulp van zonne-energie. Het idee achter de techniek is dat hernieuwbare warmte-energie kan worden gebruikt om de belangrijkste meststoffen uit menselijke urine te verzamelen in zéér zuivere stromen die van kwaliteit gelijkaardig zijn aan de synthetische meststoffen. Als kers op de taart kan er bovendien nog eens water van een zéér hoge kwaliteit worden gerecupereerd. En dat aan een prijs die gelijkaardig of lager is dan wat we nu betalen om er voor te zorgen dat de huidige meststoffen niet zomaar ons milieu vervuilen. Voor de onderzoekers ligt het uiteindelijke doel in ontwikkelingslanden, waar vaak zeer gebrekkige toegang is tot meststoffen, en bodems bijgevolg slechts lage opbrengsten opleveren. Als een boer de uitscheidingen van mens en dier kan gebruiken om zeer zuivere meststoffen (én water!) mee te recupereren, dan kunnen de oogsten significant stijgen, en de verliezen geminimaliseerd, waarvan de onmiddellijke milieu-omgeving ook nog eens profiteert.

Sebastiaan Derese (links) en Arne Verliefde (rechts) van de UGent

Het SATURN-project werd vooral bekend vanwege de persaandacht. Zo kwamen de onderzoekers tijdens het populaire ‘Poepsimpel’-segment van Man bijt hond hun onderzoek uit de doeken doen, en hielden zij twee pilootprojecten op de Gentse Feesten en Dranouter. ‘Water uit urine maken’ bleef bij iedereen hangen. Voor dat werk werden ze genomineerd voor de EOS Publieksprijs.

Wil jij deze boeiende wetenschappers of een van de andere kandidaten een duwtje in de rug geven en voor hen stemmen? Dat kan nog tot maandag 13/11/2017 via de EOS website!

Geplaatst door Marjolein op 09/11/2017 om 15:16