Hart van de Materie 23: Snaren en branen

Tokkelen op kwantumniveau

Naast de supersymmetrie is er een tweede theorie die op zoek gaat naar een unificatie van de vier fundamentele natuurkrachten in de natuurkunde in één allesomvattende theorie. Bovendien slaagt deze theorie er ook in om de wereld te beschrijven tot op de Plancklengte (zie vorig stukje). Dat is de snarentheorie (in het Engels string theory). Ze slaagt er inderdaad in om de grote theorieën uit de moderne fysica, de kwantummechanica en de relativiteitstheorie, te verenigen in een geconsolideerd verhaal.

Snaren zijn inderdaad wat we ons intuïtief voorstellen bij het woord: draadvormige elementen die kunnen trillen, net zoals de snaren van een piano, een banjo of een ukelele. Daarmee neemt de theorie afstand van de traditionele voorstelling van een elementair deeltje als puntmassa’s zonder interne structuur: deeltjes zijn nu trillende snaren van 10-33 cm lang, en de manier waarop de snaar trilt bepaalt de identiteit van het deeltje en zijn eigenschappen (massa, spin, lading, kleur, smaak…). Niet alleen de krachten worden dus door de snarentheorie verenigd in één enkele basiskracht, maar ook worden de verschillende deeltjes uit het Standaardmodel teruggebracht op één enkele structuur.

Net zoals een snaar op een instrument verschillende noten kan voortbrengen,
brengt een string meerdere deeltjes voor, afhankelijk van de manier waarop hij trilt.
Bron: MeNS 86

Lees verder...

Geplaatst door Geert op 17/09/2017 om 23:15

Hart van de Materie 22: Supersymmetrie: oplossing of straat zonder einde?

Om de verdere theoretische ontwikkelingen beter te begrijpen, moeten we het even over symmetrie hebben, en de verschillende vormen die symmetrie kan aannemen.

Meetkundige symmetrie in het hart van de zonnebloem
Publiek domein

Lees verder...

Geplaatst door Geert op 08/09/2017 om 20:42

Hart van de Materie 21: Het Standaardmodel speelt op

We staan op de schouders van reuzen 

Grote omwentelingen in het wetenschappelijk denken komen zelden voor. Wetenschappelijke kennis schuift eerder op met ministapjes, kleine bijdragen van onbekend gebleven onderzoekers die daarvoor dag en nacht gewroet hebben in hun laboratoria, aan hun bureau en in discussie met hun al even onbekende collega’s. Velen willen Einstein zijn, of Darwin, of Rutherford, maar weinigen bereiken ooit die status. Dat maakt hun bijdrage aan de wetenschappen niet minder interessant, nuttig of noodzakelijk: het is wellicht dankzij al die kleine bijdragen dat we staan waar we nu staan. 

Heel wat reuzen in de wetenschap op de Solvay Conference on Quantum Mechanics van 1927 (in Brussel).

Lees verder...

Geplaatst door Geert op 30/08/2017 om 22:27

Nieuwe lezing - Een betere toekomst voor iedereen

Onze lezingentovenaar Chris Thoen heeft een nieuw verhaal klaar, te boeken vanaf dit najaar (wel, vanaf nu eigenlijk). Het thema? Een betere toekomst voor iedereen (en de rol van technologie en wetenschap om dat te bereiken). 

  • Waarom brengt Foodpairing het beste van ons land samen? 
  • Wat is het materiaal van de toekomst (en waarom is dit grafeen)? 
  • Kunnen wetenschappers binnenkort insecten ombouwen tot cyborgs?
  • Welke innovatieve rol spelen Vlaamse ondernemingen en steden in de ontwikkeling van het ‘Internet of Things?’
  • The Eagle 360 heeft de ambitie om hét prototype te worden van de zelfrijdende auto van morgen! Hoezo?
  • 3D-Lidar technologie in de muziek! Gaat Tom Yorke van Radiohead ons dat bewijzen?
  • Is zwakke duurzaamheid passé? Zal sterke duurzaamheid smart genoeg zijn om het leven op onze planeet nog een toekomst te bieden?

 

http://www.brother.co.uk/business-solutions/healthcare/future-of-hospital-technology
CC BY 2.0

Lees verder...

Geplaatst door Geert op 27/08/2017 om 13:49

Goniometrie is ouder dan je denkt

Of het nu over meetkunde (Euclides), plantkunde (Theophrastus) of getallenleer gaat (Ptolemaeus), weinigen zullen ontkennen dat de oude Grieken al behoorlijk goede fundamenten hebben gelegd waar latere wetenschappers op hebben kunnen bouwen. En van Hipparchus wordt gezegd dat hij de driehoeksmeetkunde eigenhandig zou hebben uitgevonden. Inderdaad bestaat er een tabel, in oorsprong toegeschreven aan deze laatste en later overgenomen in Indische werken, waaruit de bekende goniometrische waarden (sinussen, cosinussen enz... van hoeken) kunnen worden afgeleid.

Een van de oudste bekende fragmenten van de Elementen van Euclides (Boek II, Stelling 5). Die zegt:
“Als een rechte in gelijke, dan wel ongelijke segmenten wordt verdeeld, dan is de rechthoek die ontstaat uit de ongelijke delen
samen met het kwadraat van de afstand tussen de snijpunten, gelijk aan het kwadraat van de halve lengte van de volledige rechte”.
Het bewijs laten we graag over aan de lezer.
Bron: Oxyrynchus-papyrys. Publiek domein

Lees verder...

Geplaatst door Geert op 25/08/2017 om 20:56

Pagina 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24