Standaarden voor het verven van ladingstanks in ruwe-aardolietankers

Olietankers zijn de grootste bewegende structuren die ooit door de mens zijn gemaakt. Deze gigantische schepen kunnen tot een half miljoen ton aan ruwe aardolie per trip vervoeren en vormen een onmisbare schakel in de wereldeconomie. Door dit enorme laadvermogen hebben ongevallen met dergelijke schepen catastrofale gevolgen. Zo brak de ‘Amoco Cadiz’ in 1978 in twee voor de Bretoense kust. Ongeveer 200 000 ton ruwe aardolie lekte uit het schip en 300 kilometer kust raakte ernstig vervuild. Minstens 20 000 vogels stierven en ongeveer 9000 ton aan oesters overleefde de pollutie niet. Om de veiligheid op zee, de zuiverheid van de oceanen en het behoud van mariene ecosystemen te garanderen, moeten we dergelijke catastrofes zien te vermijden.

Bij heel wat ongevallen ligt de oorzaak bij corrosie – zeg maar, het doorroesten van de stalen beplating van een schip. Dit artikel onderzoekt of nieuwe regels rond het coaten van deze beplating, zowel in ballasttanks als in ladingstanks garant kunnen staan voor een verbeterde veiligheid op zee en een verhoogde bescherming van het mariene leven.

 

Bron: National Oceanic and Atmospheric Administration, publiek domein.

 

Lees verder...

Geplaatst door Geert op 20/11/2017 om 15:49

Krijgen we Europese normen voor de zwaveluitstoot door schepen?

's Werelds meest milieuvriendelijke vorm transport (uitgedrukt in hoeveelheden koolstofdioxide per vervoerde ton lading) is en blijft de scheepvaart. Vermits 90% van de wereldhandel over zee gebeurt, is dit een goede zaak voor ons leefmilieu. Maar tegelijkertijd is diezelfde scheepvaartsector een van' s werelds grootste bronnen van zwaveldioxide. 

Bron: Roberto Venturini – Flickr – CC BY 2.0

 

Lees verder...

Geplaatst door Geert op 29/10/2017 om 15:57

Elke druppel telt

De lente is weer stilaan in het land, de zon slaagt er regelmatig in volop te schijnen en de vogels beginnen weer te fluiten. De natuur ontwaakt en de bomen staan in bloei, het seizoen van verse aardbeien, rode sappige tomaten en zoete mango breekt aan. Mango? Ja hoor. Samen met heel wat andere exotische producten is mango een vaste waarde geworden in de winkelrekken, net als papaya, ananas, kokosnoot, … vruchten die in ons land niet gedijen en gekweekt worden in warmere oorden.

Product Watervoetafdruk (l)
1 kg katoen 10 000
1 kg rijst 2 500
1 l melk 1 000
1 l bier 300
1 kg brood 1 600
1 kg rundsvlees 15 400
1 kg kip 3 000
1 ei 200
1 kop thee 30
1 kop koffie 140
1 glas bier (25 cl) 75

Lees verder...

Geplaatst door Marjolein op 13/04/2017 om 17:56

Snelle respons-waterzuivering voor natuurrampen

Opgesteld door ir. Sebastiaan Derese (UGent)

Water komt uit de kraan, is proper en betrouwbaar. Je staat er niet bij stil, maar drinkwatervoorziening is bijna overal ter wereld enorm goed georganiseerd (in Vlaanderen zorgen slechts 15 maatschappijen voor 340 miljard liter drinkwater per jaar). Die kwaliteitsvolle massaproductie (kraantjeswater is veruit het meest gecontroleerde voedingsmiddel) is noodzakelijk, want de gevolgen van gebrekkige (of onbestaande) waterzuivering zijn niet te overzien. Tot tweemaal brak in Haïti (in 2010 – na een aardbeving - en na orkaan Matthew begin oktober 2016)  cholera uit. Cholera is in een vroeg stadium nochtans een heel makkelijk te voorkomen ziekte: voldoende schoon water en zouten spoelen de ziekte weg uit je systeem. Is schoon water dan zo moeilijk?

USS Iwo Jima helpt Haïti na Orkaan Tomas (DVIDSHUB, CC BY 2.0)

Lees verder...

Geplaatst door Marjolein op 06/11/2016 om 10:38

Zeewater, spa van de toekomst

Stel je voor, je staat ’s morgens op en als je de kraan opendraait voor een verkwikkende douche gebeurt er niets. Ook de kraan in de keuken weigert dienst en bij de buren blijkt het niet beter te zijn. Spijtig genoeg is dit niet het scenario van een goedkope horrorfilm, maar harde realiteit. Voor elke liter water op aarde zijn er maar twee druppels beschikbaar voor ons. Door de groeiende wereldbevolking en vervuiling van de bestaande drinkwaterbronnen zal binnen tien jaar één mens op drie te maken krijgen met een levensbedreigend watertekort, maar zout water drinken is natuurlijk geen optie. De rest is bevroren en het meeste is gewoonweg te zout. Toch zijn de oneindige oceanen en zoute zeeën waarschijnlijk ons toevluchtsoord voor drinkwater in de toekomst.

In het Midden-Oosten zijn waterproblemen dagelijkse kost, maar daar wordt zeewater al heel lang ontzout. Waarom gebruiken we die technologie dan niet om waterschaarste wereldwijd aan te pakken? Simpel, energie, en nog geen klein beetje. Om zeewater drinkbaar te maken, moet het zout er uit verwijderd worden. Om één kubieke meter of 1000 liter drinkwater uit zeewater te maken, heb je evenveel energie nodig als de gemiddelde Belg per dag verbruikt, zo’n 2 à 3 kWh.

Een typische omgekeerde osmose installatie voor zeewaterontzouting (Eigen afbeelding)

Lees verder...

Geplaatst door Marjolein op 14/08/2016 om 17:36